Onderzoek naar longworm

Afgelopen jaar deed onze vrijwilliger Sarah Habermehl (18) voor haar profielwerkstuk onderzoek naar de prevalentie en behandeling van longworm bij de Europese egel. Op basis van de resultaten van het onderzoek lijkt het medicijn

Ivermectine dus minder effectief en praktisch dan Flubendazole.

Na maanden onderzoek en wachten was het vrijdag eindelijk zover: ze mocht in Zwolle haar presentatie geven tijdens de college examens van het landelijk Staatsexamen. Ten overstaande van twee biologie examinatoren, waarvan er zelf eentje dierenarts was, vertelde ze enthousiast haar verhaal en kon ze de vragen naderhand goed beantwoorden. Zo goed, dat ze haar profielwerkstuk met een 10 afsloot.

In de toekomst wil Sarah wildlife dierenarts worden en wilde nu met haar profielwerkstuk al impact maken op het voortbestaan van egels. Samen met onze dierenarts Marloes van Elderen en bioloog Lia van der Sandt heeft ze onderzocht hoe vaak de longworm (Crenosoma Striatum) bij Europese egels in onze opvang voorkwam, hoeveel egels er luchtwegproblemen hadden en welk medicijn het beste werkte. Binnen het medicijnonderzoek vergeleek ze Flubendazole, het medicijn dat wij bij Stichting Zorg voor Egels als standaard medicijn gebruiken en Ivermectine, een veel gebruikt medicijn dat uit haar vooronderzoek naar voren kwam.

In totaal heeft ze in de periode september 2025 tot en met januari 2026 14 egels onderzocht en 8 egels behandeld. Dit zijn haar belangrijkste bevindingen:

• Bij 11 egels werd een longworm besmetting vastgesteld, dit betekent dat 79% van de onderzochte egels de parasiet bij zich droeg.

• Van de 11 egels met longworm hadden zeven egels ademhalingsproblemen. Dit is ongeveer 64% van de besmette egels.

• Vier egels kregen tijdens het medicijnonderzoek Ivermectine. Geen van de egels in deze groep was na vier weken vrij van longworm. De totale afname binnen ze groep was 54%.

• De andere vier egels kregen Flubendazole over hun eten, wat hun inname afhankelijk maakte van hun eetgedrag. In de Flubendazole groep werd er na meetmoment vier bij geen van de onderzochte egels longworm aangetroffen (bij een van de egels was vanwege de winterslaap in week vier geen ontlasting meer gevonden). Dit betekent dat drie van de vier egels volledig vrij van longworm waren. De afname bij de drie egels die alle meetmomenten hebben gehad, was 100%.

Op basis van haar onderzoek komt Sarah tot de volgende conclusie:

Uit de resultaten van dit onderzoek lijkt het dat Flubendazole een zeer effectieve behandelmethode is tegen Longworminfecties bij egels. De resultaten laten zien dat Flubendazole zorgt voor een vrijwel complete afname van longworm. Flubendazole is bovendien een niet invasief medicijn. De combinatie van effectiviteit en eenvoudigheid maakt dat Flubendazole een succesvol en toegankelijk medicijn lijkt. Een nadeel van Flubendazole is echter dat de opname van het medicijnafhankelijk is van het eetgedrag van de egel, dit lijkt in dit onderzoek echter geen invloed te hebben gehad op de effectiviteit van het medicijn.

Ivermectine daarentegen is wel een invasief medicijn. Uit de resultaten van dit onderzoek lijkt het dat dit medicijn zorgt voor een afname van longworm, maar deze afname is veel kleiner dan die van Flubendazole. Aangezien Ivermectine met een injectie gegeven wordt, maakt dit het medicijn minder toegankelijk. Op basis van de resultaten lijkt Ivermectine dus minder effectief en praktisch dan Flubendazole.